قطبی برگشت؛ اما آیا می داند به کجا؟

روزی که امپراطور رفت، تاسف خوردم از فرصت سوزی ما و مهارتمان در "فراری دادن نخبگان". وقتی مصاحبه کریم باقری را خواندم و گفته هایش از یک فصل طاقت فرسا را شنیدم؛ گفتم امپراطور به شناخت لازم از ایران و ایرانی رسیده که چنین ثصمیمی دارد.

امروز که خواندم قطبی باز می گردد، فهمیدم شاید یک سال برای شناخت "ایران" کافی بوده باشد، اما قطعا برای شناخت "ایرانی" زمان مناسبی نیست. قطبی بر می گردد؛ آما می داند به کجا؟ نمی دانم آیا آقای قطبی اصلا مصطفوی را می شناسد؟ اساسا متوجه تفاوت کاشانی "اصولگر" _که علی آبادی "اصولگرا" تحملش نکرد_ را با مصطفوی "بادی به هر جهت و بادمجان دور قاب چین رئیس" هست؟ (همو که در روزگار ریاستش بر فوتبال بر بادمجان چینیش ادامه می داد و می گفت "فیفا هیچ غلطی نمی تواند بکند" و همراه رئیسش، یک سال فوتبال را با چماق تعلیق به ورطه نابودی انداخت.)

فردا را می توان حدس زد. روزی در میانه فصل که قطبی از پرسپولیس می رود و آن روز هم بایستی متاسف باشیم، این دفعه برای عادت زشت "نخبه کشی" خود.

پرسپولیس قهرمان می شه

# پرسپولیس قهرمان میشه ... خدا می دونه که حقشه ... به لطف یزدان و بچه ها ... پرسپولیس قهرمان میشه
لحظه ای که صد هزار نفر به رهبری "کریم باقری" مشغول خواندن این شعار مشهور بودند، برای اولین بار با تمام وجود آرزو کردم؛ ای کاش من هم یکی از آن صد هزار تنی بودم که یک صدا می خواندند ...
چقدر آن لحظه زیبا بود.

# کلی با خودم و پیش بینی هایم حال کردم. تقریبا دو ساعت قبل از شروع بازی در دانشگاه و در جمع بچه هایی که غیبت استاد آن ها را به گوشه ای جمع کرده بود، پیش بینی کردم؛ پرسپولیس یا بازی رو می بازه و یا با مردن مردن در دقیقه 4+90 گل برتری را خواهد زد ...
نه خداییش شما هم حال کردید پیش بینی را، فقط دو دقیقه اشتباه داشت!!!

# حالا که قراره پیش بینی های بدون نقصم را رو کنم اینم یک مورد دیگه:
پرسپولیس سال دیگه قطعا گند خواهد زد. از همین فردا سازمان تربیت بدنی و ایادی اش از مدیرعامل و اعضای هیئت مدیره پرسپولیس گرفته تا شخص رئیس سازمان، از انواع دخالت های مستقیم و غیر مستقیم جهت بروز نقش پر رنگ خود در قهرمانی تیم کوتاهی نخواهند کرد. البته حضورتوامان حمید استیلی و افشین قطبی در یک اقلیم خود به خود خطر بالقوه دسته کشی ها و زیراب زنی های سال دیگر تیم را تضمین می کند. حالا این موارد را با تجربه تیم هایی که طی شش دوره گذشته لیگ برترقهرمان شده اند جمع کنید، می فهمید همچین هم بیراه نمی گم. همه این تیم ها سال بعد از قهرمانی، در آسیا که حرفی برای گفتن نداشته اند، در لیگ هم اگر به دسته یک سقوط نکرده باشند قطعا با صدر جدول فاصله زیادی داشته اند.
به هر حال پرسپولیس سال آینده وضعیت به مراتب بدتری از پرسپولیس امثال خواهد داشت. این خط و این هم نشان.

بازی های حساس لیگ فوتبال

# بازی های لیگ برتر فوتبال خیلی حساس شده. در این چندسال اخیر همیشه سرنوشت قهرمانی به هفته های آخر کشیده شده بود، اما امسال یه چیز دیگه هست. سه تیم، با اختلاف امتیاز حداکثر 3، که در سه هفته آخر دو بازی از سه بازی خود را در برابر همدیگر برگزار خواهند. کلا خیلی فضای باحالی شده!
امسال برخلاف این شش، هفت سال اخیر که همیشه دعا می کردم استقلال و پرسپولیس قهرمان نشوند و اصلا طی آرزوی محالی خواهان سقوط آن ها به دسته یک و دو و حتی پایین تر بودم، دوست دارم پرسپولیس قهرمان بشه. دلیلش هم چیزی نیست جز جناب "افشین قطبی". خوب منم مثل خیلی های دیگه از این آدم بدجوری خوشم اومده، کاریش هم نمی شه کرد. البته یه دلیل دیگه هم برای دوست داشتن پرسپولیس امسال دارم و آن "کریم باقری" روی فرم هست. از بچگی بازی های کریم باقری رو خیلی دوست داشتم.
این هفته که پرسپولیس با مساوی جلوی برق یه جورایی گند زد. اما خدا رحم کرد که سپاهان و صبا هم مساوی کردند وگرنه در صورت پیروزی سپاهان بایستی قهرمانی رو بی خیال می شدیم.
به هر حال به امید پیروزی در دو هفته باقی مانده ...

# امروز منچستر هم قهرمان لیگ انگلیس شد. البته درسته که حیف شد آرسنال و ونگر جام را بالای سرشون نبردند. اما در هر صورت قهرمانی منچستر خیلی قابل تحمل تر از قهرمانی چلسی (حالا چه با مورینیو، چه بی مورینیو) هستش!!!